You Are Here: Home » Αρθρα » MΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ

MΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ

MΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ
«Γιατί επισκέφτηκα την Ομοιοπαθητική»

Κάποιες φορές, όταν υπάρχει πρόβλημα, μια φωνή μέσα σου λέει ότι κάτι δεν πάει καλά (κι ας μην ξέρεις τι είναι αυτό). Έτσι έγινε όταν ο γιος μου, σχεδόν δυο χρονών τότε, με αλλεργική βρογχίτιδα, κρίσεις βήχα και δύσπνοιας έπρεπε να κάνει 6-8 μήνες το χρόνο μάσκες (τα γνωστά εισπνεόμενα). Σκεφτόμουν, δεν είναι δυνατόν ένα παιδάκι από δυο χρονών να παίρνει κορτιζόνη μέχρι τα 7-8 του χρόνια όπως μου είπε ο παιδίατρος, φάρμακα τα οποία μέσα στις παρενέργειές τους αναφέρονται πιθανότητες εμφάνισης άσθματος, αλλεργίες κ.ο.κ μετά από χρόνια χρήση. Κάτι δεν πήγαινε καλά όντως και αφού το συζητούσα συνέχεια με φίλους και γνωστούς, μια φίλη μου είπε να δοκιμάσω ομοιοπαθητική. Η ίδια και το παιδί της έκαναν χρόνια, και ήταν και είναι πολύ ευχαριστημένη. Δεν το σκέφτηκα πολύ έπρεπε να δοκιμάσω αφού υπήρχε πιθανότητα να αποφύγω τα εισπνεόμενα. Ούτε μια στιγμή δεν φοβήθηκα (όπως ακούω πολλές μαμάδες) που δεν θα άκουγα τον παιδίατρο. Από το τηλέφωνο (όταν πήρα να κλείσω ραντεβού) ο ομοιοπαθητικός άκουσε το βήχα του μικρού και μου είπε μέχρι να έρθεις δώσε ένα antimonium tartaricum 1m στο παιδί. Έδωσα το φάρμακο που μου πρότεινε και μέσα σε μισή ώρα το παιδί ηρέμησε και δεν ξαναπαρουσίασε κρίσεις βήχα.

Στο χρόνο πάνω, τα επεισόδια βρογχίτιδας μειώθηκαν σημαντικά και πάντα τα αντιμετώπιζα με την ομοιοπαθητική. Δε χρειάστηκε ούτε μια φορά να πάω στο νοσοκομείο για τη δύσπνοια τις βραδινές ώρες. Τώρα, τρία χρόνια μετά, σταμάτησαν εντελώς οι δύσπνοιες, ο βήχας του, όταν συμβαίνει είναι πιο ήπιος και πάντα τον αντιμετωπίζουμε με ομοιοπαθητική.

Παράλληλα με το γιο μου ξεκίνησα ομοιοπαθητική εγώ και η κόρη μου. Κάθε χρόνο έπαιρνα αντιβίωση για κολπικούς μύκητες, μάλιστα την τελευταία χρονιά (πριν την ομοιοπαθητική) είχα πάρει τρεις φορές αφού η ίδια η αντιβίωση δημιουργούσε καινούριους. Με τη βοήθεια της ομοιοπαθητικής, σταμάτησαν οι μύκητες τρία χρόνια τώρα. Επίσης υπέφερα από πόνους στον αυχένα και το ισχίο (λόγω δισκοκοίλης). Οι πόνοι έχουν μειωθεί σημαντικά και δεν έχω ξαναπάρει αντιφλεγμονώδη. Ξ. Δ.

«Γιατί επιλέγω ομοιοπαθητική»

Ο γιός μου ήταν τριών χρονών όταν εμφάνισε σύνδρομο «Aspergers» μια ήπια μορφή αυτισμού. Ήταν κλεισμένος στον εαυτό του χωρίς να επικοινωνεί και ο προφορικός του λόγος ήταν φτωχός. (Είναι δίγλωσσος και παρουσιάζει δυσκολία λόγου και στις δύο γλώσσες, ιδιαίτερα όμως στα ελληνικά). Απόφευγε την αλληλεπίδραση με τον αδερφό του ή με άλλους γνωστούς και αντιμετώπιζε τους ξένους με φόβο. Η μουσική και οι δυνατοί ήχοι τον ενοχλούσαν, επίσης τα φαγητά που δοκίμαζε ήταν περιορισμένα. Είχε συγκεκριμένες ρουτίνες που έπρεπε να ακολουθήσουμε πολύ μεθοδικά, αλλιώς αγχωνόταν, νευρίαζε και ούρλιαζε. Αργότερα στο σχολείο παρουσίασε διάσπαση προσοχής και ήταν συχνά θύμα «bullying». Όλα αυτά τα προβλήματα έφεραν κοινωνική απομόνωση, όχι μόνο για αυτόν αλλά για όλη την οικογένεια. Είχαμε αγανακτήσει, γιατί η κλασική ιατρική σηκώνει τα χέρια ψηλά, και δεν μπορεί να προσφέρει καμία βοήθεια. Όταν αναφέραμε στην παιδίατρό μας ότι σκεπτόμασταν να πάμε σε άλλη χώρα για αναζήτηση βοήθειας, περιορίστηκε να πει ότι «δεν θα βρούμε άκρη». Τότε είναι που σκεφτήκαμε να δοκιμάσουμε ομοιοπαθητική. Γνωρίζαμε ότι είναι μια τελείως φυσική μέθοδος θεραπείας χωρίς παρενέργειες. Τα φάρμακα είναι ασφαλή, μη τοξικά και πολύ χαμηλά σε κόστος. Γνωρίζαμε επίσης πως η θεραπεία είναι μόνιμη, γιατί θεραπεύει όχι μόνο τα συμπτώματα αλλά ολόκληρο τον οργανισμό, σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο.

Στην πρώτη επίσκεψη ο ομοιοπαθητικός πήρε όλο το ιστορικό του γιού μου, αλλά και το δικό μας (γονιών). Συζητήσαμε για την φυσική του κατάσταση, την διατροφή του, τη συμπεριφορά του, αν έχει αλλεργίες, αν πίνει νερό και πόσο, πώς κοιμάται, αν ιδρώνει και πολλά άλλα. Ενθάρρυνε το γιό μου να μιλήσει παραπάνω για αυτά που σκέφτεται και τον απασχολούν. Μας είπε ότι θα επικοινωνούμε τακτικά στο τηλέφωνο και θα βρισκόμαστε στην αρχή κάθε ενάμιση με δύο μήνες.

Οι αλλαγές που παρατηρήσαμε στον πρώτο χρόνο θεραπείας ήταν πολλές. Η δασκάλα είπε ότι δεν έχει πια την νωθρότητα που τον χαρακτήριζε. Άρχισε να συμμετέχει στο μάθημα και να συγκεντρώνεται με μεγαλύτερη ευκολία. Το πιο σημαντικό είναι ότι άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για παρέες.
Τώρα είναι 17 ετών και δείχνει ηρεμία και αυτοπεποίθηση. Οι βαθμοί του στο σχολείο είναι ικανοποιητικοί. Μπήκε η μουσική πάλι στο σπίτι μας, αφού τώρα παίζει βιολί και πιάνο. Έχει λίγους αλλά σταθερούς φίλους και έχει φιλοδοξίες για το μέλλον.
Η ανατροφή ενός παιδιού με αυτισμό είναι μια εξαιρετικά δύσκολη εμπειρία για τους γονείς. Η ομοιοπαθητική έχει βοηθήσει όλη την οικογένεια. Μας βοήθησε να αντιμετωπίζουμε καθημερινές προκλήσεις με ηρεμία και αισιοδοξία. Τα παιδιά μου δεν αρρωσταίνουν συχνά και δεν έχουν πάρει ποτέ αντιβίωση από τότε που ξεκίνησαν ομοιοπαθητική. Με μια περίπτωση ουρολοίμωξης που είχα πρόσφατα, τα συμπτώματα υποχώρησαν μέσα σε δύο ώρες, μετά από το φάρμακο που μου χορηγήθηκε. Την ομοιοπαθητική την έχουμε υιοθετήσει πλέον σαν τρόπο ζωής. Νιώθουμε ευγνωμοσύνη, γιατί ξέρουμε ότι κάθε πρόβλημα αντιμετωπίζεται με σιγουριά και ασφάλεια.
Κ. Ε.

Είναι πρωτοβουλία τις έκδοσης να μην κοινοποιούνται τα στοιχεία των ασθενών για την διαφύλαξη των προσωπικών τους δεδομένων και βρίσκονται στη διάθεση του περιοδικού.
ΣτΕ

Print Friendly

About The Author

Number of Entries : 146

Leave a Comment

COPYRIGHT 2013 © | YGEIASORAMA.GR | ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΩΝ GOCREATIONS.GR

Scroll to top