Ελεύθερος

Όσο είσαι ελεύθερος, βλέπεις.
Χρώμα θα δίνεις στη μέρα.
Θα βάζεις την δική σου πινελιά.

Όσο είσαι ελεύθερος, έχεις φωνή.
Η ζωή θα ηχεί στις δικές σου νότες.
Θα χορεύεις στη βροχή με τα δικά σου αστέρια.

Όσο είσαι ελεύθερος, ονειρεύεσαι.
Θα φοράς στο λαιμό σου πάντα την ελπίδα.
Θα χαράζεις στη πλώρη την πορεία σου.

Όσο είσαι ελεύθερος…
Μέχρι πότε θα είσαι ελεύθερος;

Χριστίνα Νικολούζου

Αρκετοί μαθητές επισκέπτονται ειδικούς προκειμένου να αντιμετωπίσουν προβλήματα που σχετίζονται με την – κατά τους γονείς τους και τους δασκάλους – ανεπάρκεια μαθησιακών ικανοτήτων. Το λυπηρό είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις και τα ίδια τα παιδιά πιστεύουν ότι είναι ελλειμματικά, ανίκανα να ανταπεξέλθουν στις μαθησιακές τους υποχρεώσεις, βιώνουν μια βεβαρημένη συναισθηματική κατάσταση και τάσσονται ενάντια στην ύπαρξή τους. Απαξιώνουν τον εαυτό τους πιστεύοντας πως ο γνωσιακός τους «πήχης» είναι χαμηλός συγκριτικά με των συμμαθητών τους και αγωνίζονται ενάντια στις φυσιολογικές τους δεξιότητες που αρκετά παιδιά διδάσκονται να τις θεωρούν ως εμπόδιο. Μαθαίνουν από την πιο τρυφερή τους ηλικία να αρνούνται το χάρισμα της φαντασίας τους και της δυνατότητας να ονειρεύονται.

Το ποίημα που μας έστειλε η 17χρονη Χριστίνα Νικολούζου φανερώνει ένα τέτοιο ταλέντο. Επιβεβαιώνει με τον πιο περίτρανο τρόπο την ομιλία του Κεν Ρόμπινσον που ισχυρίζεται πως όταν επιτρέπουμε περιθώρια έκφρασης στα παιδιά μας μπορούν να μεγαλουργούν. Το ποίημα κέρδισε το πρώτο βραβείο στο 2ο ποιητικό διαγωνισμό του 1ου Λυκείου Κέρκυρας τον Μάρτιο του 2012. ΣτΕ