Προειδοποίηση από τον ΠΟΥ: Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά «απειλεί να φέρει το τέλος της σύγχρονης ιατρικής»

Η ανθεκτικότητα των βακτηρίων στα αντιβιοτικά μπορεί να σημάνει το τέλος της σύγχρονης ιατρικής. Σαν να μην έφτανε η παγκόσμια οικονομική κρίση, έχει ήδη ξεκινήσει μια άλλου τύπου «κρίση», η κρίση των αντιβιοτικών η οποία μπορεί να καταστήσει αδύνατες επεμβάσεις ρουτίνας και να κάνει μια απλή γρατζουνιά εν δυνάμει θανατηφόρα! Τα εφιαλτικά αυτά σενάρια ακούστηκαν από τα πιο επίσημα χείλη, εκείνα της γενικής διευθύντριας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) Μάργκαρετ Τσαν κατά τη διάρκεια συνεδρίου για τις Μεταδοτικές Νόσους στην Κοπεγχάγη.

Άχρηστα όλα τα αντιβιοτικά;
Η κυρία Τσαν σημείωσε ότι στις μέρες μας οποιοδήποτε αντιβιοτικό κινδυνεύει να καταστεί άχρηστο -μεταξύ αυτών φάρμακα που έφεραν επανάσταση στην αντιμετώπιση ασθενειών όπως η φυματίωση, η ελονοσία, οι βακτηριακές λοιμώξεις αλλά και όσα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία απλών, τουλάχιστον ως σήμερα, περιπτώσεων, όπως ένα κόψιμο στο πόδι.
Η διευθύντρια του ΠΟΥ έκανε λόγο για μια νέα «μετα-αντιβιοτική» εποχή και τόνισε ότι θα απαιτηθεί η χρήση φαρμάκων που αντικαθιστούν τα συμβατικά και τα οποία είναι ακριβά και λιγότερο αποτελεσματικά. «Μια φαρυγγίτιδα ή το γρατζουνισμένο γόνατο ενός παιδιού μπορεί στο μέλλον να αποτελούν θανατηφόρες καταστάσεις» είπε η Δρ Τσαν περιγράφοντας το μέλλον της παγκόσμιας υγείας με τα πιο μελανά χρώματα. «Η ανθεκτικότητα στους αντιμικροβιακούς παράγοντες αυξάνεται στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο. Χάνουμε τα αντιμικροβιακά φάρμακα πρώτης γραμμής. Οι θεραπείες αντικατάστασης των συμβατικών είναι πιο ακριβές, πιο τοξικές, απαιτούν πολύ μεγαλύτερο διάστημα θεραπείας και ίσως εισαγωγή των ασθενών σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας».

Αύξηση της θνησιμότητας
Η επικεφαλής του ΠΟΥ σημείωσε επίσης ότι σε ασθενείς που έχουν προσβληθεί από φαρμακοανθεκτικά παθογόνα η θνησιμότητα έχει φανεί ότι αυξάνεται κατά περίπου 50%. «Η μετά τα αντιβιοτικά εποχή σημαίνει ουσιαστικά το τέλος της σύγχρονης ιατρικής, όπως την ξέρουμε». Η δραματική αυτή προειδοποίηση της κυρίας Τσαν έρχεται να προστεθεί σε όσα αναφέρονται σε ένα νέο βιβλίο του ΠΟΥ με τίτλο «Η εξελισσόμενη απειλή της ανθεκτικότητας στα αντιμικροβιακά» («The evolving threat of antimicrobial resistance»). Στο βιβλίο αναφέρεται ότι «τα βακτήρια αντιδρούν στα αντιβιοτικά αναπτύσσοντας αργά ή γρήγορα ανθεκτικότητα σε αυτά. Έτσι σήμερα καθίσταται δύσκολο ή ακόμη και αδύνατον να αντιμετωπιστούν πολλές κοινές αλλά και απειλητικές για τη ζωή λοιμώξεις ενώ ορισμένες φορές μια κοινή λοίμωξη μετατρέπεται σε απειλητική για τη ζωή του ασθενούς».

«Ένοχη» η κατάχρηση αντιβιοτικών
Τονίζεται ότι ο κύριος «ένοχος» για την κατάσταση είναι η κακή χρήση αλλά και η κατάχρηση αντιβιοτικών και προστίθεται ότι υπάρχει άμεση ανάγκη για καινοτομία. «Η τεράστια αύξηση στις ανθεκτικές στα αντιβιοτικά λοιμώξεις, η έλλειψη έρευνας για καινούργια αντιβιοτικά αλλά και κινήτρων για επένδυση στην έρευνα και στην ανάπτυξη αντιβιοτικών από τη βιομηχανία δείχνουν την ανάγκη για καινοτομία». Οι υπεύθυνοι του ΠΟΥ ζητούν τώρα από τις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο να ενισχύσουν την έρευνα σχετικά με την αντίσταση στα αντιβιοτικά. Αργά ή γρήγορα, τα βακτήρια αντιδρούν στα αντιβιοτικά αναπτύσσοντας ανθεκτικότητα.

Πηγή: Βήμα Science – Newsroom Δ Ο Λ

Σημείωμα του εκδότη:
Επιστημονικά σκεπτόμενοι δεν πρέπει να παραβλέψουμε και το άλλο ερώτημα: γίνονται πιο ανθεκτικά τα μικρόβια στα αντιβιοτικά λόγω της κατάχρησης ή μήπως ο οργανισμός αποδυναμώνεται από τη χρήση αυτή, με επακόλουθο της καταβολής του την αλματώδη εξάπλωση των χρόνιων ασθενειών και τη μειωμένη αποτελεσματικότητα της καταστολής; Ο κάθε ζωντανός οργανισμός είναι ένα βιολογικό θαύμα προσαρμοσμένο να επιβιώνει κάτω από τις φυσικές και βιολογικές συνθήκες όπως αυτές προκύπτουν στην πάροδο του χρόνου. Η φαρμακευτική καταστολή είναι μία βίαιη παρέμβαση στη φύση της ζωής, και θα έρθει η στιγμή που το υπεύθυνο φαρμακευτικό λόμπι και οι υποστηρικτές του (επαγγελματίες της υγείας, κυβερνήσεις, ΜΜΕ, και όσοι ωφελούνται οικονομικά) δεν θα μπορούν πλέον να κρυφτούν από την απλή λογική, που θα γίνει προσιτή σε όλους μας.
Γνωρίζουμε ότι ο οργανισμός αντιδρά σε οποιασδήποτε μορφή χημικού φαρμάκου και είναι προφανές ότι το εκλαμβάνει ως απειλή. Η φαρμακευτική καταστολή λειτουργεί μόνον όταν η δόση του φαρμάκου είναι αρκετά ισχυρή ώστε να κατανικήσει αυτή τη δύναμη αντίδρασης. Για αυτό και αρκετά συχνά βλέπουμε ασθενείς να ανταποκρίνονται σε μια ορισμένη δόση φαρμάκου ενώ άλλοι μπορεί να χρειαστούν διπλάσια ή και τριπλάσια. Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις που ο οργανισμός αντιμετωπίζει μια ασθένεια πολύ πιο επικίνδυνη για τη συνολική του κατάσταση είτε σε κάποιον άλλο οργανισμό που είναι ανθεκτικός από τη φύση του και δεν έχει αποδυναμωθεί ακόμη από τη χρήση των ισχυρών χημικών φαρμάκων.
Τα χημικά κατασταλτικά φάρμακα είναι χειρότερα από τις ασθένειες για τον οργανισμό, για αυτό είναι σε θέση να καταστείλουν και για αυτό η χορήγησή τους πρέπει να γίνεται με φειδώ. Οι σκεπτικιστές με τις εναλλακτικές μορφές θεραπείας (Ομοιοπαθητική-Βελονισμός- Ανθρωποσοφική ιατρική) επαγγελματίες της υγείας δεν πρέπει να παραβλέπουν τη δυνατότητα αυτοΐασης, αντίθετα πρέπει να ενθαρρύνουν πρακτικές που ενισχύουν αυτή τη δυνατότητα, όσοι τουλάχιστον σέβονται ακόμη τον λειτουργηματικό χαρακτήρα της δραστηριότητάς τους.
Από την πλευρά μας, ως υποστηρικτές της Εναλλακτικής Θεραπευτικής, η οποία εστιάζει στην ενίσχυση της αυτοθεραπευτικής δύναμης του οργανισμού, εφιστούμε την προσοχή και περισσότερο σκεπτικισμό απέναντι στα οικονομικά συμφέροντα των φαρμακευτικών κολοσσών που με απληστία αναζητούν όλο και περισσότερους πελάτες, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που έχουν οι πρακτικές τους στη βιολογική φύση της ζωής γενικότερα, στον πόνο και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου ειδικότερα.
«…να φανταστείτε. Ας παίξει η φαντασία σας. Δείτε, φανταστείτε, γαντζώστε πίσω από τα καράβια του νου σας. Αφήστε ας τρέξει, ας τρέξει ο νους σας. Πάλι παρακαλώ σας να συμπληρώσετε το έργο μας εσείς με το μυαλό σας». Ουίλιαμ Σέξπιρ