Ψήφισμα σχετικά με το καθεστώς της μη συμβατικής ιατρικής

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Α. Λαμβάνοντας υπόψη ότι μέρος του πληθυσμού των κρατών της Ε.Ε. καταφεύγει σε ορισμένους κλάδους και θεραπευτικές μεθόδους της μη συμβατικής ιατρικής και ότι θα ήταν επομένως μη ρεαλιστικό να αγνοηθεί η κατάσταση αυτή των πραγμάτων.

Β. Λαμβάνοντας υπόψη την ευρέως διαδεδομένη άποψη σε ορισμένους γιατρούς, σύμφωνα με την οποία, οι διάφορες θεραπευτικές μέθοδοι και μάλιστα οι διάφορες προσεγγίσεις της υγείας και της ασθένειας δεν αλληλοεξαιρούνται αλλά αντίθετα μπορούννα χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά.

Γ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται στους ασθενείς η ευρύτερη κατά το δυνατόν ελευθερία θεραπευτικών επιλογών, παρέχοντάς τους τις απαραίτητες εγγυήσεις για το υψηλότερο κατά το δυνατόν επίπεδο ασφαλείας και την πιο ορθή πληροφόρηση σχετικά με το αβλαβές, την ποιότητα, την αποτελεσματικότητα και τους πιθανούς κινδύνους της λεγόμενης μη συμβατικής ιατρικής, καθώς και να προστατεύονται οι ασθενείς έναντι των ατόμων που δεν διαθέτουν τα απαιτούμενα προσόντα.

Δ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα ιατρικά συστήματα και οι θεραπευτικές μέθοδοι που καλύπτονται υπό τον όρο «μη συμβατική ιατρική» έχουν κοινό χαρακτηριστικό το γεγονός ότι το κύρος τους δεν αναγνωρίζεται ή αναγνωρίζεται μόνον μερικώς. Θεωρώντας ότι ως «εναλλακτική» μπορεί να χαρακτηριστεί μια φαρμακευτική ή χειρουργική αγωγή η οποία μπορεί να εφαρμοσθεί αντί μιάς άλλης αγωγής, και ως «συμπληρωματική» μια αγωγή που χορηγείται συμπληρωματικά με μια άλλη αγωγή. Θεωρώντας ότι είναι διφορούμενο να μιλά κανείς για «εναλλακτική» ή «συμπληρωματική» ιατρική αγωγή, στο βαθμό που μόνο το συγκεκριμένο πλαίσιο εντός του οποίου χρησιμοποιείται η θεραπεία επιτρέπει να προσδιορισθεί εάν πρόκειται για εναλλακτική ή συμπληρωματική αγωγή. Θεωρώντας ότι μια εναλλακτική ιατρική αγωγή μπορεί επίσης να είναι συμπληρωματική. Θεωρώντας ότι, στην ανά χείρας έκθεση, ο όρος «μη συμβατική ιατρική» καλύπτει τις έννοιες της «εναλλακτικής ιατρικής», «ήπιας ιατρικής» και «συμπληρωματικής ιατρικής» που σε ορισμένα κράτη – μέλη χρησιμοποιούνται αδιακρίτως για να προσδιορίσουν τους άλλους ιατρικούς κλάδους εκτός από τη συμβατική ιατρική.

E. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο γιατρός, για τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία της υγείας των ασθενών του, μπορεί να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα και όλες τις γνώσεις στον τομέα οιασδήποτε μορφής ιατρικής με βάση τις επιστημονικές γνώσεις και τη συνείδησή του.

ΣΤ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει ευρύ φάσμα κλάδων μη συμβατικής ιατρικής και ότι μερικοί από αυτούς αναγνωρίζονται νομικά σε ορισμένα κράτη μέλη και ή απολαμβάνουν οργανωτικής διάρθρωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο (κοινή βασική κατάρτιση, κώδικας δεοντολογίας .) όπως ειδικότερα, η χειροπρακτική, η ομοιοπαθητική, η ανθρωποσοφική ιατρική, η παραδοσιακή κινέζικη ιατρική (συμπεριλαμβανομένου του βελονισμού), το shiatsu, η θεραπεία με φυσικά μέσα, η οστεοπαθητική, η φυτοθεραπευτική, κ.λ.π. αλλά ένας μικρός μόνο αριθμός κλάδων μη συμβατικής ιατρικής ανταποκρίνεται στο σύνολο των κάτωθι κριτηρίων, ήτοι – σε ορισμένα κράτη – μέλη χαίρουν κάποιας νομικής προστασίας ενώ σ΄ ευρωπαϊκό επίπεδο έχουν οργανωτική δομή και διέπονται από καθεστώς αυτορρύθμισης.

Η. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι σημειώθηκε ήδη σαφώς εξέλιξη, είτε με τη θέσπιση σε ορισμένα κράτη μέλη εθνικών νομοθεσιών που ελευθερώνουν την άσκηση της μη συμβατικής ιατρικής ενώ ταυτόχρονα αναθέτουν αποκλειστικά ορισμένες πράξεις σε εγκεκριμένους ειδικούς γιατρούς (νόμος που εγκρίθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1993 από τη Γερουσία της Ολλανδίας με τίτλο “Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg”), είτε με τη θέσπιση επί μέρους ρυθμιστικού πλαισίου (νόμος του 1993 για τους οστεοπαθητικούς και νόμος του 1994 για τους χειροπρακτικούς στο Ηνωμένο Βασίλειο, νομοθεσία του 1991 για τη χειροπρακτική στη Δανία, στη Σουηδία το 1989 και στη Φιλανδία), ή με την επισημοποίηση της κατάρτισης (η χειροπρακτική στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Σκανδιναβικές χώρες ) ή ακόμη με την εισαγωγή φαρμάκων στη φαρμακοποιία (ανθρωποσοφική ιατρική στη Γερμανία).

Θ. Θεωρώντας ότι μια ευρωπαϊκή νομοθεσία όσον αφορά το καθεστώς και την άσκηση της μη συμβατικής ιατρικής μπορεί να αποτελέσει εγγύηση για τους ασθενείς. Θεωρώντας ότι κάθε κλάδος θα έπρεπε να είναι σε θέση να οργανώσει το επάγγελμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο (κώδικας δεοντολογίας, μητρώο επαγγέλματος, κριτήρια και επίπεδο κατάρτισης).

Ι. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι είναι προηγουμένως απαραίτητο να εντοπισθούν με σαφήνεια όλοι οι κλάδοι της μη συμβατικής ιατρικής. Θεωρώντας ότι για το σκοπό αυτό, πρέπει να διεξαχθούν κλινικές μελέτες, αποτιμήσεις των αποτελεσμάτων των θεραπευτικών αγωγών, είναι αυτονόητο δε ότι η αξιολόγηση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις ειδικές μεθοδολογίες των διαφόρων κλάδων.

ΙΑ. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η ρύθμιση και ο συντονισμός των κριτηρίων κατάρτιση που επιβάλλονται στους ασκούντες τη μη συμβατική ιατρική θα αποτελούσαν απαραίτητη εγγύηση για τους πολίτες δεδομένου ότι είναι επιτακτικής σημασίας, τόσο προς το συμφέρον των ασθενών όσο και προς το συμφέρον των κλινικών ιατρών, η εν λόγω εναρμόνιση να πραγματοποιηθεί σε υψηλό επίπεδο προσόντων, μετά από αυστηρή διαδικασία αυτορρύθμισης στο ίδιο το πλαίσιο του επαγγέλματος και στην συνέχεια με την απόκτηση κρατικού διπλώματος που θα ανταποκρίνεται στις ειδικές απαιτήσεις κάθε κλάδου. Θεωρώντας ότι τα εκπαιδευτικά επίπεδα πρέπει να ανταποκρίνονται στιςιδιομορφίες των διαφόρων κλάδων της μη συμβατικής ιατρικής.

ΙΒ. Θεωρώντας ότι κ κατάρτιση των ασκούντων τη μη συμβατική ιατρική θα έπρεπε να περιλαμβάνει κάποια εισαγωγή σε ορισμένους μη συμβατικούς ιατρικούς κλάδους.

ΙΓ. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή φαρμακοποιία πρέπει να μπορεί να περιλάβει όλο το φάσμα των φαρμακευτικών προϊόντων και των προϊόντων βοτανολογίας της μη συμβατικής ιατρικής ούτως ώστε να δώσει τις απαραίτητες δυνατότητες στους θεραπευτές για την ορθή άσκηση του επαγγέλματός τους και, συγχρόνως, να δώσει την εγγύηση στους ασθενείς ότι θα πραγματοποιηθεί μια ακριβής αξιολόγηση των φαρμάκων της μη συμβατικής ιατρικής. Θεωρώντας ότι, για τους ίδιους λόγους, είναι απαραίτητο να αναθεωρηθούν οι οδηγίες 65/65/ΕΟΚ, 75/319/ΕΟΚ και 82/73/ΕΟΚ καθώς και ο κανονισμός 2309/93 που ιδρύει ευρωπαϊκό οργανισμό για την αποτίμηση των φαρμακευτικών προϊόντων, κατοχυρώνοντας με τον τρόπο αυτό τους ασθενείς, την ποιότητα και το αβλαβές των μη συμβατικών ιατρικών κλάδων.

ΙΔ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το συμβούλιο, στο ψήφισμά του 95/C 350/05 της 30ηςΝοεμβρίου για τα παρασκευάσματα από φαρμακευτικά φυτά, καλεί την Επιτροπή να διευκρινίσει το «νομικό καθεστώς των παρασκευασμάτων από φαρμακευτικά φυτά έναντι των κοινοτικών διατάξεων στον τομέα των φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων» και να μελετήσει «τους ειδικούς όρους που πρέπει να πληρούνται ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία της δημόσιας υγείας».

1. Ζητεί από την Επιτροπή, εάν το επιτρέψουν τα αποτελέσματα της έρευνας, να εγκαινιάσει διαδικασία αναγνώρισης των διαφόρων κλάδων της μη συμβατικής ιατρικής και, προς το σκοπό αυτό, να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την ενθάρρυνση της σύστασης κατάλληλων επιτροπών.

2. Καλεί την Επιτροπή να εκπονήσει ενδελεχή μελέτη σχετικά με τον αβλαβή χαρακτήρα, την αποτελεσματικότητα, το πεδίο εφαρμογής και τον συμπληρωματικό ή εναλλακτικό χαρακτήρα κάθε κλάδου μη συμβατικής ιατρικής καθώς και συγκριτική μελέτη μεταξύ των υφισταμένων εθνικών νομικών προτύπων στα οποία υπάγονται οι ασκούντες την μη συμβατική ιατρική. Καλεί την Επιτροπή να χρησιμοποιήσει τις δύο αυτές μελέτες ως βάση για την εκπόνηση ενδεχόμενης συντονιστικής νομοθεσίας σχετικά με τους κλάδους μη συμβατικής ιατρικής.

Ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλλει, κατά προτεραιότητα για ορισμένους κλάδους μη συμβατικής ιατρικής που απολαύουν μιας κάποιας αναγνώρισης και οργάνωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα απαραίτητα σχέδια οδηγιών για να εξασφαλισθεί η ελευθερία εγκατάστασης και η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών των ασκούντων τη μη συμβατική ιατρική (όπως ορίζεται στο άρθρο 57, παρ. 3 της Συνθήκης), καθώς και η ελεύθερη πρόσβαση στα θεραπευτικά προϊόντα που είναι απαραίτητα για την άσκηση του επαγγέλματός τους , και να αναθεωρήσει κατά συνέπεια την υπάρχουσα νομοθεσία με στόχο τα ιατρικά επαγγέλματα και τα θεραπευτικά προϊόντα που είναι απαραίτητα για την άσκηση των επαγγελμάτων αυτών.

3. Καλεί την Επιτροπή, κατά την εκπόνηση ευρωπαϊκής νομοθεσίας σχετικά με τους κλάδους μη συμβατικής ιατρικής, να προβεί σε σαφή διαχωρισμό μεταξύ των κλάδων μη συμβατικής ιατρικής με «συμπληρωματικό» χαρακτήρα και τη λεγόμενη «εναλλακτική» μη συμβατική ιατρική, ήτοι των κλάδων που αντικαθιστούν τη συμβατική ιατρική.

4. Καλεί τον Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά το πέρας των προπαρασκευαστικών εργασιών σύμφωνα με το σημείο 2 της παρούσας

έκθεσης, να υποστηρίξουν την ανάπτυξη ερευνητικών προγραμμάτων στον τομέα των μη συμβατικών ιατρικών μεθόδων, στα οποία θα περιλαμβάνονται η ατομική και η συνολική προσέγγιση, ο προληπτικός ρόλος και οι ιδιαιτερότητες των μη συμβατικών ιατρικών κλάδων.