You Are Here: Home » Αρθρα » Επιστροφή στη Φύση: Είναι τόσο ονειρεμένη, όσο τη φανταζόμαστε;

Επιστροφή στη Φύση: Είναι τόσο ονειρεμένη, όσο τη φανταζόμαστε;

Γράφει: Μανώλης Παπαγεωργίου – Φωτογραφίες: Αστέριος Παπαγεωργίου

fysi1Το διαφαινόμενο οικονομικό αδιέξόδο στη χώρα αλλά και παγκοσμίως, βάζει στο νου πολλών ανθρώπων τη σκέψη να μεταφερθούν στην ύπαιθρο και να αναζητήσουν εκεί νέο επαγγελματικό προσανατολισμό. Θέλοντας να δούμε πώς είναι να παίρνει κανείς μια τέτοια απόφαση, επισκεφτήκαμε την οικογένεια Παπαγεωργίου στο Μπουραζάνι της Κόνιτσας για να μας πουν για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν όταν αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την πολύβουη Θεσσαλονίκη για να ζήσουν κοντά στη φύση, καλλιεργώντας τη γη. Ο κ. Μανώλης με σπουδές Νομικής ασκούσε τότε το επάγγελμα του δικηγόρου, και η σύζυγος του κ. Μίνα, τεχνικός ενδυματολόγος, εργαζόταν στο Λαογραφικό μουσείο Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ανθρώπους που λατρεύουν την φύση. Πριν από 32 χρόνια πήγαν διακοπές στην περιοχή και γοητεύτηκαν από την ομορφιά της. Χωρίς πολλή σκέψη αποφάσισαν να ζήσουν κοντά της με ό,τι δύναται να τους παρέχει, επιλέγοντας τον καλύτερο δυνατό τρόπο αξιοποίησης των δώρων της: την καλλιέργεια, παραγωγή και πώληση πιστοποιημένων βιολογικών προϊόντων.
Καλλιεργούν διάφορα είδη μεταξύ των οποίων και σιτάρι, το οποίο στη συνέχεια αλέθουν στο μύλο τους παράγοντας βιολογικά ζυμαρικά κ.ά. Παράγουν επίσης μέλι, μαρμελάδες από τα δέντρα της περιοχής, γλυκά κουταλιού, λικέρ και άλλες λιχουδιές και είδη διατροφής, που εκτός από τη βιολογική πιστοποίηση που διαθέτουν, είναι φτιαγμένα με περίσσια φροντίδα και αγάπη.
Εκεί απέκτησαν και τον εικοσιεξάχρονο σήμερα γιο τους Αστέριο ο οποίος έχει παραλάβει και τα ηνία του εγχειρήματος -καιfysi2 από ό,τι είδαμε και γευτήκαμε κρατά επάξια τον τίτλο του συνεχιστή της οικογενειακής αγροτικής επιχείρησης. Είναι όλο και περισσότεροι όσοι ενδιαφέρονται για μια τέτοια αλλαγή. Για αυτό ζητήσαμε από τον κύριο Μανώλη να γράψει κάτι για το Υγείας Όραμα, παρουσιάζοντας την εμπειρία και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η οικογένειά τους. Σας το παρουσιάζουμε.
Σ.τ.Ε

Τον τελευταίο καιρό, ακούγεται συχνά, η έκφραση ότι «τώρα με την κρίση πολλοί θα γυρίσουν πίσω στα χωράφια τους», με την έννοια βέβαια της επαγγελματικής και βιοποριστικής, πλέον, ενασχόλησής τους, σε αγροτοκτηνοτροφικές εργασίες.
Πράγματι ακούγεται και ωραίο και ελπιδοφόρο. Αλλά επειδή στο παρελθόν, και μάλιστα στο πρόσφατο, πολλά ωραία και ελπιδοφόρα ειπώθηκαν -και δυστυχώς αυτοί που τα πίστεψαν έφαγαν τα μούτρα τους, κατά το κοινώς λεγόμενο, όταν θέλησαν να εφαρμόσουν στην πράξη τα ωραία λόγια- ίσως είναι σκόπιμο να γίνουν πιο ξεκάθαρα κάποια πράγματα που θα πρέπει να έχουν υπόψη τους όσοι θελήσουν να κάνουν αυτό το βήμα επιστροφής στις ρίζες, στο χωριό, στην ύπαιθρο -όπως θέλετε χαρακτηρίστε το.

Πρώτα από όλα πρέπει να γίνουν κάποιες διακρίσεις. Αν πρόκειται για την επιστροφή κάποιων συνταξιούχων, που θα διαμένουν μόνιμα πια, στο χωριό τους, στο ιδιόκτητο σπιτάκι τους, βάζοντας το καλοκαίρι και έναν κήπο για τις ντοματούλες κ.λπ., έχει καλώς· εδώ δεν υπάρχουν ουσιαστικά προβλήματα.
Αν όμως πρόκειται για κάποιους μεσήλικες ή νέους (άνδρες ή γυναίκες) ή ανδρόγυνα (με ή χωρίς παιδιά), τότε πάλι πρέπει να ξεχωρίσουμε αυτούς που επιστρέφοντας στο χωριό θα βρουν ένα σπίτι να τους περιμένει, μια έστω στοιχειώδη αγροτική εκμετάλλευση-επιχείρηση, σε κάποια καλή κατάσταση διατηρημένη από τους ηλικιωμένους γονείς, και μια μικρή ή μεγαλύτερη αγροτική έκταση για να καλλιεργήσουν και να παράγουν, από εκείνους που δεν θα βρουν σχεδόν τίποτε από όσα προαναφέραμε.
Οι πρώτοι θα έχουν να αντιμετωπίσουν, εκτός από τις πρώτες δυσκολίες προσαρμογής, κυρίως γραφειοκρατικής φύσεως εμπόδια και δυσκολίες, ιδίως αν θελήσουν να «πολιτογραφηθούν» αγρότες, να εγγραφούν στον ΟΓΑ, να πάρουν βεβαίωση ότι είναι πλέον μόνιμοι κάτοικοι στο χωριό και να πάρουν βεβαίωση από το υπουργείο (αν αυτό το καταφέρουν θα είναι άξιοι συγχαρητηρίων) ότι είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και εγγεγραμμένοι στα μητρώα αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Πάντως είναι δυσκολίες που με υπομονή και σε βάθος χρόνου ξεπερνιούνται. Οι άλλοι όμως που επιστρέφουν με ρομαντική -επιτρέψτε μου να πω- διάθεση να γίνουν αγρότες, ίσως να αποδειχτούν άτυχοι, και πολύ φοβάμαι ότι αν δεν βρουν στέρεη βοήθεια από κάποιον, οι περισσότεροι γρήγορα θα απογοητευθούν και θα επιστρέψουν σύντομα από όπου ήλθαν.
fysi3Χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες για τις δυσχέρειες και τα εμπόδια που θα βρουν μπροστά τους, εστιάζουμε και μένουμε στο κυριότερο: το οικονομικό.
Ένας νέος αγρότης, για να ξεκινήσει μια μικρή αγροτική εκμετάλλευση, χρειάζεται πρωτίστως ένα τρακτέρ με κάποια παρελκόμενά του (φρέζα, άροτρο, καλλιεργητή κ.λπ.), αφήνοντας απέξω τα πιο βαριά παρελκόμενα, όπως σπαρτική, ραντιστικό, λιπασματοδιανομέα κ.λπ. Όλα αυτά απαιτούν ένα κεφάλαιο της τάξης των 50.000-70.000 ευρώ.
Αν πει κάποιος «δεν θα κάνω αγροτικές καλλιέργειες αλλά δενδροκομικές ή αμπελουργικές» -ή κάτι άλλο παρόμοιο-, τότε θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη ότι οι καλλιέργειες αυτές αποδίδουν μετά από τρία χρόνια τουλάχιστον.

Τα πράγματα δείχνουν αποτρεπτικά και τα όρια απαγορευτικά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν λύσεις ή τουλάχιστον κάποιες παράλληλες διαδρομές που ίσως να δίνουν διέξοδο στο πρόβλημα. Μια από τις πιο εύκολες και σχετικά πραγματοποιήσιμες -από οικονομικής πλευράς- περιπτώσεις είναι η δημιουργία μιας ομάδας από τρία έως επτά-οκτώ μέλη που θα ασχοληθεί επιμεριστικά:
1) με τη συλλογή και αξιοποίηση διαφόρων φαρμακευτικών φυτών ή βοτάνων που αφθονούν στον τόπο μας, τη συσκευασία τους και την προώθησή τους στην αγορά (υπάρχει ζήτηση και από το εξωτερικό).
2) με την παρασκευή ηδύποτων (λικέρ) από φυσικούς καρπούς (κράνα, βατόμουρα, μύρτιλλα κ.λπ.)
3) με την παρασκευή γλυκών κουταλιού κ.ά. από φρούτα της περιοχής τους (την εποχή ωρίμανσης είναι σε πολύ χαμηλή τιμή). Όλα αυτά με ομαδική σύμπραξη, με επιμονή στην ποιότητα και με επιλογή σωστού τρόπου και τόπου προώθησής των προϊόντων, μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη κάποιου ικανοποιητικού οικονομικού στόχου.
Τα παραπάνω βέβαια συνιστούν ένα γενικό πρόγραμμα που μόλις και σκιαγραφεί το εύρος και τη δυναμικότητα της ζωντανής πραγματικότητας.
fysi4Ας μη λησμονούμε ότι κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδική οντότητα, και ο δρόμος του καθενός επίσης μοναδικός. Κοντολογίς, πρέπει να ενθαρρύνουμε όσους σχεδιάζουν την επιστροφή στις ρίζες, με την υποχρέωση παράλληλα να τους επιστήσουμε την προσοχή στις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν στο εγχείρημά τους. Στις ατέλειωτες διαδρομές αυτού του κόσμου, ο καθένας επιλέγει την δική του, αρκεί η επιλογή να γίνει με καθαρή καρδιά και σωφροσύνη.

Πληροφορίες για το αγρόκτημα Παπαγεωργίου μπορείτε να τηλεφωνήτε στο 2655061322 ή, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του www.agrobourazani.gr

Print Friendly

About The Author

Number of Entries : 146

Leave a Comment

COPYRIGHT 2013 © | YGEIASORAMA.GR | ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΩΝ GOCREATIONS.GR

Scroll to top