You Are Here: Home » Αρθρα » STRESS

STRESS

Το στρες διαρκείας οδηγεί σε κατάρρευση. Κι αυτή είναι είτε ο θάνατος από ασθένειες που οφείλονται στο στρες (γιατί οι ορμόνες του στρες καταστέλλουν και την αμυντική ικανότητα του οργανισμού), είτε η στρεσογενής αναστολή της γονιμότητας (γιατί οι ορμόνες του στρες καταστέλλουν και τις γεννητικές ορμόνες).

 

… Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει ότι μόνο οι γνώσεις κι οι ικανότητες που απέκτησε κανείς στην πορεία της ζωής του, συντελούν στην αντιμετώπιση μιας συγκεκριμένης φόρτισης ή απειλής και αποτρέπουν την εμφάνιση μιας ακραίας αντίδρασης στρες.

Η αίσθηση ότι δεν είναι κανείς μόνος, ότι υπάρχει κάποιος που μπορεί να του δώσει μια συμβουλή, που στέκει στο πλάι του, που τον ακούει, τον παρηγορεί και του συμπαραστέκεται, βοηθά να διαλυθεί ο φόβος και να ανακοπεί η αντίδραση στρες… Ερευνητές σχεδίασαν ένα πολύ απλό πείραμα, για να δοκιμάσουν ένα νέο φάρμακο κατά του στρες. Έκλεισαν έναν πίθηκο σε ένα κλουβί και έπειτα έφερναν έναν σκύλο που γύριζε γύρω από το κλουβί γρυλίζοντας. Φυσικά και φοβόταν ο πίθηκος και το επίπεδο των ορμονών του στρες στο αίμα του ανέβαινε ραγδαία. Έφερναν τότε έναν δεύτερο πίθηκο, του έδιναν το φάρμακο κατά του στρες, τον έβαζαν μαζί με τον πρώτο, ξανάβαζαν το σκύλο να τριγυρίζει το κλουβί και ο πίθηκος που είχε πάρει το φάρμακο δεν παρουσίαζε αντίδραση στρες. Είναι αποτελεσματικό φάρμακο λοιπόν, σκέφτηκαν οι ερευνητές. Όμως μόνο μέχρις ότου μέτρησαν και το επίπεδο των ορμονών στρες του πιθήκου που είχε μπει πρώτος στο κλουβί και δεν είχε πάρει ηρεμιστικό χαπάκι: ούτε και σε αυτόν υπήρχε πια μετρήσιμη αντίδραση στρες. Έβγαλαν το δεύτερο πίθηκο πάλι απ’ το κλουβί, έφεραν το σκύλο, και η αντίδραση στρες εμφανίστηκε και πάλι. Άφησαν να περάσει μία ημέρα και έκαναν όλη τη διαδικασία πάλι απ’ την αρχή. Αυτή τη φορά δεν έδωσαν στο δεύτερο πίθηκο ηρεμιστικό χαπάκι. Όλα κύλησαν όπως την προηγουμένη. Όταν ένας πίθηκος, μόνος μες στο κλουβί, έβλεπε το σκύλο, φούντωνε μέσα του το στρες. Όταν βρίσκονται και οι δύο πίθηκοι μες στο κλουβί, όσο και αν γρύλιζε απ’ έξω ο σκύλος, δεν φοβούνταν πια. Αν όμως έβαζαν δύο πιθήκους μαζί, που προέρχονταν από διαφορετικές αποικίες και επομένως δεν γνωρίζονταν, τότε δεν παρατηρούνταν καταστολή της αντίδρασης στρες. Αυτό το κατάφερνε μόνο ο παλιός γνώριμος, ο καλός φίλος, όχι ένας οποιοσδήποτε πίθηκος. Αυτό πια, δεν το περίμεναν οι ερευνητές. Είχαν βρει επιτέλους το πιο σπουδαίο και πιο αποτελεσματικό αντίδοτο κατά του φόβου και του στρες. Για όλα τα κοινωνικά οργανωμένα θηλαστικά και ,ως εκ τούτου, για τον άνθρωπο. Μεμιάς εξηγούνταν τόσα πράγματα, που πολλοί σήμερα ακόμη δεν εννοούν να καταλάβουν…

Πώς λέγεται αυτό το αίσθημα που είναι τόσο δυνατό, ώστε να υπερνικά το φόβο, που μπορεί να γίνει τόσο δυνατό, ώστε να πάρει από τους ανθρώπους το μεγαλύτερό τους φόβο, το φόβο μπροστά στο θάνατο, που τους έκανε να τον ξεχάσουν και να κάνουντραγουδώντας τα τελευταία τους βήματα, προτού ριχτούν από τους βασανιστές τους στην πυρά ή καρφωθούν στο σταυρό; Είναι το ίδιο αίσθημα που κάνει έναν άνθρωπο να πηδήξει σ’ έναν ορμητικό ποταμό για να σώσει ένα παιδί, να ορμήσει σε ένα σπίτι που καίγεται για να τραβήξει από μέσα τη γυναίκα του κ.λ.π. Γιατί δεν έχουμε ένα όνομα γι’ αυτό το δυνατό αίσθημα; Κάπου στο βάθος ξέρουμε πως μπορεί να ονομάζεται το αίσθημα αυτό που υπερνικά το φόβο: είναι η αγάπη…

 

Απόσπασμα απο το βιβλίο «Βιολογία του φόβου» του καθηγητή νευροβιολογίας στην ψυχιατρική κλινική του πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν Gerald Huther εκδ. Πολύτροπον

Print Friendly

About The Author

Number of Entries : 146

Leave a Comment

COPYRIGHT 2013 © | YGEIASORAMA.GR | ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΩΝ GOCREATIONS.GR

Scroll to top