Μετανάστες
Αυτό το ελάχιστο κείμενο δε γράφτηκε για να συγκινήσει. Δε χρειάζεται να διακατέχεται κάποιος από ευαισθησία για να καταλάβει· αρκεί η ανθρωπιά. Αυτές οι γραμμές στοχεύουν στην αφύπνιση και όχι απαραίτητα στην παρακίνηση. Η κινητοποίηση είναι καθαρά προσωπικό θέμα του καθενός. Ούτε θα γίνουν υποδείξεις για τους τρόπους που μπορεί κάποιος να βοηθήσει τους μετανάστες. Κάθε μέρα, εξάλλου, γίνονται εκκλήσεις για δωρεές ρουχισμού και παροχή φαρμάκων. Τους τρόπους τους γνωρίζουμε. Πρέπει, απλά, να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις και να γνωρίζουμε το αντίκτυπο του καθετί που πράττουμε.
Εάν θέλουμε, απλά, να διώχνουμε τους μετανάστες ή να τους περιθωριοποιούμε, τότε θα πρέπει να ξέρουμε ότι καταπολεμούμε το σύμπτωμα και όχι την αιτία του προβλήματος, που θα επιστρέψει, ξανά και ξανά, ισχυρότερο από κάθε προηγούμενη εκδήλωσή του. Ας δείξουμε με τη θέλησή μας για αλλαγή και καλυτέρευση, σ’ αυτούς που κανονίζουν τα πράγματα και δημιουργούν το πρόσωπο του κόσμου που βλέπουμε, ότι δε μας αρέσει η ασχήμια του. Οι μετανάστες δεν είναι εχθροί μας και δεν πρέπει να τους φοβόμαστε.
Κάτι ακόμα. Κανένας μετανάστης δεν πρέπει να κατονομάζεται λαθραίος και παράνομος. Παράνομος είναι ο τρόπος που καθημερινά, κυριολεκτικά, στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς επάρκεια νερού και φαγητού. Ας μη ξεγελάμε τον εαυτό μας με δικαιολογίες και ρατσιστικά επιχειρήματα.
Καμιά ζωή δεν είναι λαθραία, ούτε η ανάγκη για επιβίωση.
Κομιανός Αλέξανδρος
About The Author
