Ζάχαρη η γλυκιά αμαρτία

Η μοναδική πηγή ζάχαρης που είχαν οι πρόγονοί μας ήταν το μέλι. Ενώ τα γονίδιά μας αναπτύχθηκαν σε ένα περιβάλλον όπου καταναλώναμε το πολύ 2 κιλά μέλι το χρόνο, η κατανάλωση ζάχαρης αυξήθηκε ανά άτομο σε 5 κιλά το χρόνο το 1830 και στην τρομακτική ποσότητα των 70 κιλών τo χρόνο στα τέλη του 20ο αιώνα.

Ο Γερμανός βιολόγος Ότο Χάινριχ Βάρμπουργκ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής για την ανακάλυψή του ότι ο μεταβολισμός των καρκινικών όγκων στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην κατανάλωση γλυκόζης (είναι η μορφή που παίρνει στο σώμα μας η ζάχαρη, το λευκό αλεύρι και οι τροφές με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη). Όταν το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα αυξάνεται το σώμα εκκρίνει ινσουλίνη η οποία συνοδεύεται από την έκλυση ενός μορίου που ονομάζεται ινσουλινοειδής αυξητικός παράγοντας (insulin- Like growth factor 1 – IGF) για να επιτρέψει στην γλυκόζη να περάσει μέσα στα κύτταρα και να διεγείρει την ανάπτυξή τους. H ινσουλίνη και ο IGF διεγείρουν άμεσα την ικανότητα των κυττάρων αυξάνοντας ταυτόχρονα την ικανότητα εισβολής σε γειτονικούς ιστούς. Επιπλέον η ινσουλίνη και ο IGF προάγουν τους παράγοντες φλεγμονής οι οποίοι διεγείρουν την κυτταρική ανάπτυξη και ενεργούν με την σειρά τους σαν λίπασμα για τους καρκινικούς όγκους.

Έχει αποδειχθεί ότι η μείωση της λευκής ζάχαρης και των λευκών αλεύρων από τη διατροφή μας εκτός της γρήγορης επίδρασης στα επίπεδα της ινσουλίνης και του IGF στο αίμα, έχει και ορισμένες δευτερεύουσες επιδράσεις όπως περισσότερο υγείες δέρμα. Η κατανάλωση ζάχαρης έχει επίσης συνδεθεί και με την ακμή.

 

Anticancer: ένας νέος τρόπος ζωής του Dr. David Servan-Schreiber εκδ. Ψυχογιός